Leven om te werken?

In 2005 bezocht ik The Old Mission in Santa Barbara, één van de zendingsposten die de Spanjaarden in de 18e eeuw in Californië stichten. Ik ontdekte dat de post het middelpunt was geweest van een dorp van Chumash indianen, die voor en met de missie-paters werkten. Een beschrijving is te vinden op de website van de Santa Barbara parochie. In het museum vond ik de hierbij afgebeelde plaquette die een verbazend beeld geeft van de werktijden. De volledige tekst luidt:

DAILY WORK AT THE MISSION. The people awoke at sunrise and went to work about two hours after that. Daily chores were assigned by the ranch manager each morning in the mission patio. Work began at 8 or 9 in the morning depending on the season, and continued until 11:15. The main meal and siesta followed. In the afternoon, work began at 2:15 and ended at 3:45. The usual total time alloted for daily work amounted to about 5 hours and 45 minutes. The natives worked as a community, in which all the produce and materials belonged to the entire community. There was little personal property. Consequently, great achievements were produced with less effort than most people commonly experience today. Franciscan philosophers, such as Blessed John Duns "Scotus" taught that the goods of the earth were the property of the human community, and not of individuals. Fr. Serra was professor of Scotistic philosophy at the University of Palma, Spain, before coming to America. The Scotistic concept of property was quite similar to concepts of property of the native peoples of America. At this mission, 1/5 of the natives received a one week vacation every five weeks. Sundays were always days of rest. Additionally, there were numerous church holidays throughout the year. According to the records, many people finished their work by Friday afternoon and so had part of Friday and all of Saturday free besides Sunday.

Dit spreekt eigenlijk voor zich. Ik haal er twee zinnen uit: "Er was weinig persoonlijk bezit. Dientengevolge werden er grote prestaties verricht met minder inspanning dan de meeste mensen gewoonlijk ondervinden vandaag de dag." Ik ga toch maar eens meer stilstaan bij de consequenties van het hebben van veel spullen...

Worden wie je bent

Je Missie leven is het proces van toelaten en jezelf toestaan om te zijn Wie Je Werkelijk Bent en jezelf in elk moment te herscheppen in een nog grootsere versie van Wie Je Werkelijk Bent.

Bron: "An Introduction to living your Life's Purpose" van de Mission-Coach website.

Wat een opwindende gedachte! Worden wie je bent - niet iemand anders worden, of worden zoals anderen zeggen dat je bent of zou moeten zijn. De grootsheid van jezelf durven zien, je eigen kracht en licht vertrouwen. Toelaten dat je meer en meer samenvalt met wat zich binnen in je beweegt en uit wil drukken. Je missie is ont-wikkelen wat ingewikkeld is geraakt, het ont-plooien van je unieke combinatie van talenten en uitdrukkingsmogelijkheden. Je missie is niet een einddoel, geen vast gegeven, maar een proces: het is op weg zijn naar. Want elk beeld van hoe ik moet zijn, inclusief mijn eigen beeld, werkt uiteindelijk verstarrend. Ik kan alleen ervaren wat mij dient, en daarnaar steeds beter leren luisteren. Dat is minder eenvoudig dan het lijkt: ik ben een gelaagd wezen, en wat me dient op de korte termijn is niet vanzelf ook goed voor de langere termijn. Maar ik kan leren van mijn ervaringen. De vraag is: ben ik bereid om werkelijk te luisteren, te kijken en te ont-wikkelen; ben ik bereid om werkelijk de voorgeprogrammeerde beelden los te laten en zo ruim baan te maken voor de ontvouwing van wie ik werkelijk ben.